ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ BLOG ΤΟΥ 2ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΡΗΝΙΔΩΝ.ΕΔΩ ΜΑΘΑΙΝΕΤΕ ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...

Σελίδες

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2019

Οι φυσικές καταστροφές και οι συνέπειές τους στη ζωή των ανθρώπων

Κεφάλαιο 16  (Γεωγραφία)


Το εσωτερικό της γης
Η γη αποτελείται αποτελείται από τρία διαφορετικά στρώματα τον φλοιό, τον μανδύα και τον πυρήνα συνολικού πάχους 6.370 χλμ περίπου. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η δομή της γης μοιάζει με αυτή του αυγού. Όπως το αυγό έχει τσόφλι, ασπράδι και κρόκο έτσι θα λέγαμε ότι το τσόφλι αντιπροσωπεύει ο φλοιός, το ασπράδι τον μανδύα και ο κρόκος τον πυρήνα.





φλοιός
Το στερεό εξωτερικό περίβλημα της γης (τσόφλι). Βρίσκεται ακριβώς κάτω από το έδαφος το τμήμα, δηλαδή, της γης που υπάρχουν τα δέντρα, τα ποτάμια, τα βουνά κτλ. Υπάρχουν δυο είδη φλοιού: ο ηπειρωτικός (βρίσκεται στη στεριά) και ο ωκεάνιος (βρίσκεται στη θάλασσα). Το μέσο πάχος του ηπειρωτικού είναι περίπου 35km, κάτω όμως από μεγάλες οροσειρές μπορεί να φτάσει 60 – 70 km. Το μέσο πάχος του ωκεάνιου είναι περίπου 7 km.
μανδύας
Είναι το αμέσως επόμενο στρώμα και φτάνει μέχρι το βάθος των 2.900 km. Διαχωρίζεται σε ανώτερο και κατώτερο μανδύα και αποτελείται από λάβα και πετρώματα.
πυρήνας
Κάτω από τον μανδύα υπάρχει ο πυρήνας που φτάνει ως το κέντρο της γης. Διακρίνεται σε εξωτερικό πυρήνα (υγρή/ρευστή κατάσταση) και σε εσωτερικό πυρήνα (στερεή κατάσταση). Η θερμοκρασία στον πυρήνα της γης είναι 6.000 – 7.000ο C.































Η λιθόσφαιρα (ο φλοιός της γης) δεν είναι ενιαία αλλά χωρίζεται σε 7 μεγάλες πλάκες που ονομάζονται λιθοσφαιρικές πλάκες οι οποίες βρίσκονται σε αργή κίνηση.
Οι κυριότερες είναι:
·  Ευρασιατική, Αφρικανική, Ινδοαυστραλιανή, Ειρηνική, Βόρεια-Αμερικανική, Νότια-Αμερικανική, Ανταρκτική και αρκετές μικρότερες








Στη λιθόσφαιρα εδράζονται οι ενδογενείς δυνάμεις που προκαλούν σημαντικές μορφολογικές μεταβολές στην επιφάνεια της Γης. Διεργασίες όπως η ορογένεση (δημιουργία βουνών), η σεισμογένεση (δημιουργία σεισμών) και η ηφαιστειογένεση (δημιουργία ηφαιστείων) συνδέονται με τη  κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών .

Κινήσεις λιθοσφαιρικών πλακών:








Δημιουργία ηφαιστείων
Όταν δύο πλάκες πλησιάζουν μεταξύ τους, η μία βυθίζεται κάτω από την άλλη, λιώνει και μετατρέπεται σε μάγμα. Το μάγμα μέσα από ρωγμές που δημιουργούνται ανεβαίνει προς την επιφάνεια της Γης με τη μορφή λάβας. 'Ετσι δημιουργείται το ηφαίστειο.
\






Τα ηφαίστεια τα διακρίνουμε σε:
Ενεργά ( αυτά που δρουν και σήμερα ή έδρασαν κατά τους ιστορικούς χρόνους, δηλ τα τελευταία 5.000χρόνια)
Ανενεργά ή σβησμένα (εκείνα που δεν έδρασαν ποτέ κατά τους ιστορικούς χρόνους)
Στον ελληνικό χώρο υπάρχουν τουλάχιστον 40 ηφαίστεια που εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται «ενεργά» (πχ Σαντορίνη, Νίσυρος, Μήλος, Κως, Μέθανα κα)


Δημιουργία σεισμών
Επιπλέον, με την κίνηση αυτή προκαλούνται συγκρούσεις και μεγάλες αναστατώσεις στις άκρες των λιθοσφαιρικών πλακών, με αποτέλεσμα οι περιοχές που βρίσκονται πάνω από τις πλάκες αυτές να υποφέρουν από σεισμούς. Πχ η Ελλάδα βρίσκεται στα άκρα της Ευρασιατικής με την Αφρικανική Πλάκα για αυτό και η Ελλάδα είναι μια σεισμογενής χώρα.

Δημιουργία βουνών και οροσειρών
Όταν οι λιθοσφαιρικές πλάκες πλησιάζουν η μία την άλλη τότε οι δυνάμεις που ασκούνται είναι τεράστιες με αποτέλεσμα να ανυψώνονται τμήματα του εδάφους σταδιακά και να δημιουργούνται τα βουνά και οι οροσειρές. (Άλπεις, Ιμαλάια)

Δημιουργία νησιωτικών αλυσίδων

Μεγάλες νησιωτικές αλυσίδες δημιουργούνται όταν συγκλίνουν δύο λιθοσφαιρικές πλάκες (κάτω από τη θάλασσα). Η μία πλάκα βυθίζεται κάτω από την άλλη, λιώνει, και το μάγμα βγαίνει προς τα έξω όπου ψύχεται από το νερό και σχηματίζονται τα ηφαιστειακά αυτά νησιά.



Αποσάθρωση
Είναι ο θρυμματισμός των πετρωμάτων της επιφάνειας της Γης από τον άνεμο, το νερό και τις απότομες μεταβολές θερμοκρασίας (εξωγενείς παράγοντες) και η μετατροπή τους σε υλικά που μπορούν να μεταφερθούν από το νερό και τον άνεμο.




Διάβρωση
Είναι η αλλαγή της εξωτερικής επιφάνειας του εδάφους που οφείλεται στις εξωγενείς δυνάμεις. Τα υλικά δηλαδή της αποσάθρωσης παρασύρονται και προκαλείται μείωση (φάγωμα) του εδάφους.





Εναπόθεση
Είναι η τοποθέτηση των υλικών της αποσάθρωσης και της διάβρωσης μακριά από τον τόπο δημιουργίας τους, αλλάζοντας με τη σειρά τους τη μορφή της επιφάνειας της Γης.