Παγκόσμιος χάρτης ζωνών ώρας

Ζώνες ώρας LT - UTC

Ο κόσμος χωρίζεται σε 24 ζώνες ώρας με πλάτος 15º η καθεμιά. Η μέση της ζώνης 0 περνάει από τον μεσημβρινό του Γκρίνουιτς κι έτσι λέγεται επίσης Μέση Ώρα Γκρίνουιτς (GMT = Greewich Mean Time) ή, επισήμως, Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC = Coordinated Universal Time συχνά αναφέρεται και ως Zulu Time). Από αυτή τη ζώνη υπάρχουν άλλες ζώνες που αριθμούνται ως +1 έως +12 στα ανατολικά της UTC και από -1 έως -12 στα δυτικά. Η γραμμή ανάμεσα στο +12 και στο -12 είναι η Διεθνείς Γραμμή Αλλαγής Ημερομηνίας. Κάποιες χώρες δεν ακολουθούν αυστηρά αυτό το προτεινόμενο σύστημα και έχουν δικές τους ζώνες ωρών (π.χ. η Ινδία έχει τη ζώνη ώρας +5 ώρες και 30 λεπτά, ενώ το Νεπάλ έχει 5 ώρες και 45 λεπτά). Πολλές χώρες χρησιμοποιούν το σύστημα της θερινής ώρας που ξεκινάει την άνοιξη.

Κάθε πλοίο έχει τη δική του τοπική ώρα. Συνήθως είναι ίδια με την ώρα της χώρας στην οποία βρίσκεται, αλλά όταν το πλοίο πλέει μεταξύ λιμανιών με διαφορετικές ζώνες ώρας ο καπετάνιος αποφασίσει την τρέχουσα τοπική ώρα. Οι χειριστές ραδιοτηλεφωνίας πρέπει να γνωρίζουν τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC), που παλιά ήταν γνωστή ως GMT. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ακόμη και στις τοπικές επικοινωνίες, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείται η UTC, που κατά την επικοινωνία μπορεί να συντομευτεί χρησιμοποιώντας το Ζ αντί για το UTC. π.χ. "ΕΝΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΞΙ ΖΟΥΛΟΥ" για το 1446 UTC.

Μόνο οι αυστηρά τοπικές εκπομπές τοπικής σημασίας μπορούν να χρησιμοποιούν την τοπική ώρα και κάθε αναφορά στην ώρα θα πρέπει να ακολουθείται από την έκφραση "τοπική ώρα". Για παράδειγμα, η 1:36 π.μ. τοπική ώρα θα πρέπει να εκφραστεί ως 1336, "ΕΝΑ ΤΡΙΑ ΤΡΙΑ ΕΞΙ: τοπική ώρα".

Άσκηση ετοιμότητας σεισμού στο σχολείο μας

Για να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε…

Την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2017 πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας η προβλεπόμενη από τις κείμενες διατάξεις άσκηση ετοιμότητας σεισμού προκειμένου μαθητές και εκπαιδευτικοί να είναι προετοιμασμένοι για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός ενδεχόμενου σεισμού.

Όλοι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί ανταποκρίθηκαν με επιτυχία όπως είχε προγραμματιστεί και όπως προβλέπεται από το Μνημόνιο Ενεργειών για τη Διαχείριση του Σεισμικού Κινδύνου το οποίο έχει επικαιροποιηθεί για τη φετινή σχολική χρονιά 2017 – 2018 και είναι ενήμερα όλα τα μέλη του Συλλόγου Διδασκόντων για τις αρμοδιότητες που έχουν ανατεθεί στον καθένα σε περίπτωση περιστατικού έκτακτης ανάγκης.

Αισιοδοξούμε ότι δε θα χρειαστεί να εφαρμοστεί σε πραγματική ανάγκη, οφείλουμε όμως να είμαστε προετοιμασμένοι.

Παρακαλούμε όλους τους μαθητές  να διαβάσουν ξανά τις οδηγίες που πρέπει να τηρηθούν σε περίπτωση σεισμού.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΕΙΣΜΟΥ

Τα υπέρ και τα κατά της χρήσης των πολεμικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών

Έκθεση μαθητή της Γ΄ Γυμνασίου του 1^ου Γυμνασίου Νάουσας

   

           Στη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε, καθημερινά με τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, πολλά παιδιά, κυρίως αγόρια, ευχαριστιούνται να παίζουν πολεμικά ηλεκτρονικά παιχνίδια.

        Στην οθόνη του υπολογιστή διεξάγονται μάχες οι οποίες αν και δεν είναι πραγματικές, έχουν όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία ενός αληθινού πολέμου: συγκρούσεις και ανελέητα χτυπήματα, φονικά όπλα, μηχανές που σκορπίζουν το θάνατο και κατατροπώνουν τους αντιπάλους. Το παιδί που παίζει αυτά τα παιχνίδια δεν παρακολουθεί απλά παθητικά αυτές τις μάχες, αλλά συμμετέχει ενεργητικά, αφού είναι αυτό που κινεί τους ήρωες πολεμιστές και καθορίζει τις αντιδράσεις τους. Επίσης, συχνά ταυτίζεται με τους ήρωες τους οποίους καθοδηγεί και, όταν καταφέρνει να κερδίσει τους αντιπάλους του και να τους εξοντώσει, το θεωρεί καθαρά δική του επιτυχία. Έτσι σταδιακά καλλιεργεί την ιδέα ότι η επιθετικότητα και η χρήση βίας είναι προτέρημα και ότι στις σχέσεις του με τους άλλους ικανότερος είναι όποιος είναι ισχυρός και σκληρός. Επίσης, μέσα του γεννιούνται βίαια συναισθήματα και επιθετικότητα σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να οδηγήσουν στην εκδήλωση βίαιων συμπεριφορών απέναντι σ' άλλους ανθρώπους στην πραγματικότητα. Άλλωστε τα αρνητικά πρότυπα που παρουσιάζουν τα παιχνίδια αυτά είναι τόσο πολλά που όχι σπάνια ωθούν τα παιδιά να αντιμετωπίσουν παρόμοιες πραγματικές καταστάσεις σαν να είναι ηλεκτρονικό παιχνίδι.

        Από την άλλη μεριά όμως πολλοί είναι και αυτοί που υποστηρίζουν ότι τα πολεμικά παιχνίδια που παίζουν τα παιδιά είναι μια εικονική πραγματικότητα, ότι δηλαδή το παιδί που παίζει τέτοια παιχνίδια γνωρίζει καλά ότι αυτά είναι φανταστικά και ψεύτικα και δεν τα συνδέει με την πραγματικότητα. Άλλωστε πολεμικά παιχνίδια έπαιζαν και οι παλαιότερες γενιές, παιχνίδια που όχι σπάνια ήταν πιο βίαια, προκαλούσαν αληθινούς τραυματισμούς και δεν διεξάγονταν στην οθόνη ενός υπολογιστή αλλά ανάμεσα σε ομάδες παιδιών. Επιπλέον, οι υποστηρικτές των ηλεκτρονικών πολεμικών παιχνιδιών τονίζουν ότι μ' αυτά τα παιδιά εκτονώνουν τη φυσική τάση τους για επιθετικότητα στο παιχνίδι και όχι στην καθημερινή τους ζωή, ενώ επισημαίνουν ότι τα σημερινά παιδιά  έρχονται καθημερινά σε επαφή με πολύ πιο σκληρές εικόνες βίας που προβάλλονται κυρίως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης , όπως είναι η τηλεόραση. 

       Τέλος, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η προσωπικότητα του παιδιού διαμορφώνεται κυρίως από την ανατροφή που παίρνει από την οικογένειά του, από το σχολείο του και από τον κοινωνικό του περίγυρο και όχι μόνο από τα παιχνίδια που παίζει, όση επίδραση κι αν ασκούν αυτά.

του μαθητή Γ.Α.

Υπεύθυνος Καθηγητής: Γιώργος Νικολάου

πηγή 

4η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού

Αθλούμαι – ΧαράΖΩ το μέλλον

Τη Δευτέρα 2 Οκτωβρίου 2017 γιορτάσαμε για 4^η συνεχόμενη χρονιά την Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού στο σχολείο μας με σύνθημα «Αθλούμαι – ΧαράΖΩ το μέλλον».

Οι μαθητές συμμετείχαν σε οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια που πραγματοποιήθηκαν στην αυλή του σχολείου ενώ παράλληλα οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού Θεατρικής Αγωγής, κ. Βίκης Φανέλη, οργάνωσαν και παρουσίασαν στους υπόλοιπους μαθητές δυο μικρά σκετσάκια με θέμα τον αθλητισμό.

Σημειώνεται ότι η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού ορίζεται η πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου με στόχο η άθληση να αποτελεί πρωτίστως μια ευχάριστη δραστηριότητα, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης των μαθητών/τριών και την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής  και στην ενήλικη ζωή τους.

Οκτώβριος και όχι Οκτώμβριος

Γιατί όμως λείπει το «μ»;

Οκτώβριος και όχι Οκτώμβριος! Αυτό είναι ένα λάθος που κάνουν πολλοί και πολλές φορές περνά απαρατήρητο. Ιδιαίτερα όταν όλοι οι "γύρω" μήνες έχουν το γράμμα "μ" στο όνομά τους. Ποιος όμως ο λόγος της απουσίας του από τον 10ο μήνα του έτους;

Η απάντηση βρίσκεται στο ρωμαϊκό ημερολόγιο, το οποίο είχε 10 μήνες. Από τη στιγμή λοιπόν που Ιανουάριος και Φεβρουάριος έλειπαν, το έτος ξεκινούσε από τον Μάρτιο. Ακόμη, οι πρώτοι τέσσερις μήνες είχαν ονόματα Θεών. Τα ονόματα των υπολοίπων που ακολουθούσαν έβγαιναν από τη σειρά που βρίσκονταν. Ο Οκτώβριος λοιπόν ήταν ο 8ος μήνας. Άρα το όνομά του προέρχεται από τον αριθμό "Οκτώ".

Οι ρωμαϊκοί μήνες είχαν ως εξής:

1) Martius (μήνας αφιερωμένος στον Άρη)

2) Aprilis (μήνας αφιερωμένος στην Αφροδίτη)

3) Maius (μήνας αφιερωμένος στη Μαία)

4) Junius (μήνας αφιερωμένος στην Ήρα)

5) Quintilis (πέμπτος)

6) Sextilis (έκτος)

7) September (έβδομος)

8) October (όγδοος)

9) November (ένατος)

10) December (δέκατος)

Αργότερα προστέθηκαν οι μήνες Ιανουάριος και Φεβρουάριος στην αρχή του ημερολογίου. Παρόλο που η αρίθμηση "χάλασε", το όνομα του Οκτώβριου έμεινε ως έχει.

Ένα λάθος αρκετά παλιό... Αλλά πόσο;

Σύμφωνα με το sarantakos.com, το λάθος δεν είναι και πολύ καινούργιο, δεν είναι καρπός της δήθεν γλωσσικής παρακμής των τελευταίων χρόνων, αλλά είναι πολύ παλιότερο.

Έτσι αναφέρεται:

"Για παράδειγμα, στην ιστορία της αλώσεως όπως παραδίδεται από τον ψευδοΣφραντζή, χρησιμοποιείται παντού ο τύπος Οκτώμβριος αντί του «σωστού» Οκτώβριος. Το «λάθος» δεν υπάρχει στον αυθεντικό Σφραντζή· ο ψευτοΣφραντζής (με κάποιες προσθήκες ενός Μελισσηνού) είναι κανα-δυο αιώνες νεότερος, δηλ. στον 17ο αιώνα πρέπει να γράφτηκε –αν και αυτές τις λεπτομέρειες δεν τις έχω τσεκάρει και ούτε είναι το φόρτε μου οπότε μπορεί να πέφτω έξω.

Όμως, μπορούμε να πάμε πιο πίσω. Τις προάλλες φυλλομετρούσα τη συλλογή ελληνικών χειρογράφων της βιβλιοθήκης του Παλέρμου (έχει το ιντερνέτι μυριάδες τέτοιους άχρηστους θησαυρούς για όποιον θέλει να χάνει την ώρα του με πράγματα μη παραδεδεγμένης χρησιμότητας) και σε έγγραφα γραμμένα γύρω στο 1225 βρήκα πολλές φορές τον τύπο Οκτώμυριος (το βήτα το έγραφαν παντού με ύψιλον οι συντάκτες του συγκεκριμένου εγγράφου, μια γραφή που ήταν πολύ διαδεδομένη στο Βυζάντιο). Οχτακόσια χρόνια λοιπόν έχει ηλικία το οκτωμβριανό λάθος -κι ακόμα να μάθουμε να το λέμε σωστά!

Μια ακόμα ένδειξη για την παλαιότητα αλλά και για την διάδοση του τύπου Οκτώμβριος, έμμεση, την παίρνουμε από μια άλλη γλώσσα. Στα βουλγάρικα, ο Οκτώβριος είναι Октомври, οκτόμβρι, και εδώ τα βουλγάρικα (και τα σλαβομακεδόνικα που δεν υπάρχουν) διαφοροποιούνται από τις άλλες σλάβικες γλώσσες που έχουν σκέτο b ή v χωρίς m (όσες έχουν τα λατινικά ονόματα στους μήνες, διότι πολλές έχουν την σλάβικη ονοματολογία). Ολοφάνερα, η διαφοροποίηση αυτή είναι ελληνική επιρροή, πράγμα από το οποίο μπορούμε να υποθέσουμε, με αρκετή πιθανότητα, πως ο πολύς κόσμος Οκτώμβριο τον έλεγε τον μήνα πριν από καμιά δεκαριά αιώνες. Δεν πρόκειται δηλαδή για το λάθος ενός μεμονωμένου γραφιά (ο οποίος μπορεί, στο κάτω κάτω βρε αδερφέ να ήταν και αστοιχείωτος, θα έλεγε κανείς) αλλά για εκτεταμένο φαινόμενο.

Όμως, το «λάθος» είναι ακόμα πιο παλιό. Βέβαια, ψάχνοντας στον ψηφιακό δίσκο TLG δεν βρίσκω άλλη εμφάνιση του Οκτώμβριος πέρα από τον ψευδο-Σφραντζή (φυσικά, μπορεί να υπήρχε και να διορθώθηκε στην κριτική έκδοση), ούτε και στο Λίντελ Σκοτ, βρίσκω όμως Οκτώμβριος στο ελληνικό Λίντελ Σκοτ, και στο Πατριστικό λεξικό του Λάμπε, με παραπομπή σε ταπεινά εκκλησιαστικά κείμενα του 6ου αιώνα, αλλά και στο μεσαιωνικό λεξικό του Κριαρά, όπου καταγράφονται αρκετές εμφανίσεις του τύπου Οκτώμβριος που χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα μ.Χ. έως το 1797.

Επομένως, ο τύπος Οκτώμβριος δεν είναι κάτι καινούργιο, δεν είναι απόρροια της δήθεν γλωσσικής παρακμής των τελευταίων δεκαετιών, δεν φταίνε γι’ αυτόν οι δημοτικιστές ή το μονοτονικό ή τα ιδιωτικά κανάλια. Είναι τύπος που υπαγορεύεται από τον ισχυρότατο νόμο της αναλογίας και που μετράει ήδη καμιά δεκαπενταριά αιώνες στη γλώσσα μας. Οπότε και ο τίτλος που έβαλα, και που μιλάει για οχτακόσια χρόνια, είναι παραπλανητικός –αλλά μ’ αρέσει ο ρυθμός του και δεν θα τον αλλάξω.

Με όλα αυτά να μην παρεξηγηθώ: δεν σας λέω ότι από αύριο πρέπει να αρχίσετε να γράφετε Οκτώμβριος –άλλωστε ούτε κι εγώ το γράφω, ούτε καν το λέω (μάλιστα, εγώ μερικές φορές, ιδίως όταν μιλάω γρήγορα, λέω Σεπτέβριος, Νοέβριος, Δεκέβριος). Όμως, ας μην θεωρούμε πως ο τύπος «Οκτώμβριος» είναι ένδειξη αμορφωσιάς ή πως είναι το αποκορύφωμα του σολοικισμού. Γιατί, αν χαρακτηρίσουμε σοβαρό γλωσσικό ατόπημα τον τύπο «Οκτώμβριος», πώς πρέπει να χαρακτηρίσουμε φράσεις όπως: η μέθη ώθησε μια πάσχουσα ρητορική μελοδράματος, αλλά ερίζεται δραματουργικά αν είναι η μέθη που μιλά ή ο αληθινός πόθος που εκλύεται;"

πηγή

4 πράγματα που πρέπει να αποφύγουν οι γονείς όσον αφορά το σχολείο!

Για το καλό του παιδιού!

1. Να σταματήσουμε να κάνουμε τις… εργασίες του!

Να ένα γνώριμο σε όλους μας σκηνικό: το παιδί καθισμένο στο  τραπέζι της κουζίνας, πελαγωμένο και απογοητευμένο για τις καινούριες αυτές ασκήσεις των μαθηματικών, να σας γκρινιάζει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει. Η εύκολη λύση για τον γονιό είναι να το βοηθήσει προκειμένου να σταματήσει τη γκρίνια και να τελειώσει (επιτέλους) τις ασκήσεις. Φέτος, ας αλλάξουμε τακτική. Σταματήστε να κάνετε όλη τη δουλειά για εκείνο. Τι θα συμβεί αν δεν το κάνετε; Ίσως δεν τα καταφέρει και ίσως ο δάσκαλος του, το φέρει αντιμέτωπο με τις ευθύνες του. Ίσως πάλι το παιδί να καταλάβει από μόνο του, τι είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να κάνει. Βοηθήστε το λοιπόν στα βασικά και ενθαρρύνετέ το  προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά αφήστε το μολύβι κάτω! Εσείς το τελειώσατε το σχολείο!

2. Να σταματήσουμε να το υπερφορτώνουμε με αθλητικές δραστηριότητες

Πέρυσι του άρεσε το μπάσκετ, φέτος αποφάσισε να ασχοληθεί με το στίβο και θέλει και τα δύο; Βοηθήστε το να διαλέξει. Σίγουρα θέλετε το καλύτερο για το παιδί σας, όμως με το να το γράψετε ταυτόχρονα σε δύο ξένες γλώσσες, κολυμβητήριο, πιάνο και ζωγραφική δεν θα του προσφέρετε περισσότερα εφόδια για τη ζωή. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να έχετε ένα παιδί που τρέχει από τη μία δραστηριότητα στην άλλη μετά το σχολείο, με αποτέλεσμα στο τέλος της μέρας να είναι κουρασμένο, εκνευρισμένο και αγχωμένο. Και να θυμάστε ότι ο ελεύθερος χρόνος και το δημιουργικό παιχνίδι είναι πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε έξτρα γνώση. 

3. Να σταματήσουμε να ρίχνουμε το φταίξιμο στο δάσκαλο 

Συχνά εμείς οι γονείς, για να δικαιολογήσουμε την όποια ανεπάρκεια του παιδιού μας ρίχνουμε το φταίξιμο στον εκάστοτε δάσκαλο και μάλιστα μπροστά στο παιδί. Όμως, οι  δυσμενείς κρίσεις για το δάσκαλό του, και τις αδυναμίες ή τις ιδιοτροπίες του, καταρρακώνει το κύρος του εκπαιδευτικού στα μάτια του μαθητή που έχει ανάγκη να είναι δεμένος με το δάσκαλό του, να του έχει εμπιστοσύνη, να τον εκτιμά και να τον σέβεται. Αν το παιδί μας λοιπόν, για κάποιο λόγο πάρει μια τιμωρία στο σχολείο, ας μη σπεύσουμε να πιστέψουμε αμέσως ή να δικαιολογήσουμε το παιδί μας. Είναι προφανές ότι το παιδί θα θελήσει να βρει τρόπους να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του χωρίς αναγκαστικά να έχει την πρόθεση να πει ψέματα. Ας ακούσουμε λοιπόν και την άποψη του δασκάλου με καλή πρόθεση και πνεύμα συνεργασίας.

4. Να σταματήσουμε να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους γονείς! Και τα παιδιά μας με τα άλλα παιδιά!

Αισθανόμαστε ένοχοι που το παιδί μας δεν έχει τις επιδόσεις του κολλητού του και πιστεύουμε ότι οι γονείς του είναι καλύτεροι. Οι άλλες μαμάδες φέρνουν πάντα τάπερ στα παιδιά τους στο διάλειμμα κι εμείς τους δίνουμε κέικ, γιατί δεν προλαβαίνουμε; Τα πάρτι των άλλων παιδιών είναι πάντα υπερθεαματικά και των δικών μας της τελευταίας στιγμής; Όταν έρχονται στιγμές που νιώθουμε ότι τα κάνουμε όλα λάθος και γεμίζουμε πάλι ενοχές, καλό θα είναι να θυμόμαστε ένα πράγμα:  Η προσπάθεια να είμαστε τέλειοι γονείς είναι αγώνας χωρίς τέλος. Έτσι κι αλλιώς η τελειότητα είναι σχετική. Επίσης καλό θα ήταν να μην συγκρίνουμε τα παιδιά με τα αδέρφια τους ή με άλλα συνομήλικα παιδιά, διότι το κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο και ρυθμό ανάπτυξης, εμπέδωσης και αφομοίωσης της διδακτέας ύλης.

Καλή σχολική χρονιά!

πηγή

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να διαβάζει μόνο του;

Προτάσεις

*Από την Ευφροσύνη Μήτσιου, Ψυχολόγο Α.Π.Θ., Msc. Σχολική – Εξελικτική Α.Π.Θ., Συνεργάτη Κέντρου Εκπαίδευσης και Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών (ΚΕΑΔΔ)

Ο τρόπος που θα οργανώσει ένα παιδί το διάβασμά του παίζει καταλυτικό ρόλο όχι μόνο στην επίδοσή του στο σχολείο αλλά κυρίως στην εικόνα και στη σχέση που θα αναπτύξει με τη μάθηση γενικότερα.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουν οι γονείς ότι δεν «διαβάζουμε» όλοι μαζί τα μαθήματα της επόμενης μέρας αλλά στην ουσία βοηθάμε ή καλύτερα μαθαίνουμε το παιδί (ιδίως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού) να οργανώνει τη μελέτη του ώστε να είναι αποδοτική και όσο το δυνατόν λιγότερο κουραστική. Αυτό ενισχύει την αίσθηση της υπευθυνότητας στο παιδί και του δίνει μια εικόνα για τις δυνατότητες, τις αδυναμίες του και τον εκτιμώμενο χρόνο που απαιτείται. Στόχος του γονέα είναι να επιτύχει το παιδί αυτό που ονομάζουμε αυτορρύθμιση. 

Μερικοί τρόποι που μπορεί αυτό να επιτευχθεί:

– Προτείνετε στο παιδί να τοποθετήσει το πρόγραμμα της εβδομάδας σε σημείο που να μπορεί να το βλέπει εύκολα όπως, στο γραφείο, στην πόρτα, στη ντουλάπα του δωματίου του χωρίς να χρειάζεται να του το υπενθυμίζετε εσείς συνεχώς.

– Βοηθήστε το παιδί να οργανώσει το χώρο του δωματίου του με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επηρεάζεται την ώρα της μελέτης από άλλα ερεθίσματα όπως, από το γραφείο να μην έχει θέα έξω από το παράθυρο, να κλείνει την πόρτα για να μην αποσπάται η προσοχή του από άλλους θορύβους (δικές σας συζητήσεις, τηλεόραση, άλλες ηλεκτρικές συσκευές) και να προσαρμόσετε το φωτισμό ώστε να η μελέτη να είναι πιο ξεκούραστη για τα μάτια.

– Μέρος της οργάνωσης είναι και η έγκαιρη προετοιμασία του σχολικού εξοπλισμού (τσάντα με βιβλία της ανάλογης ημέρας, κασετίνα με όλα τα απαραίτητα) – στην αρχή με μια δική σας βοήθεια αλλά στη συνέχεια από το ίδιο το παιδί.

– Δείξτε του τη σωστή στάση του σώματος στο γραφείο ή ακόμη και στον υπολογιστή προσαρμόζοντας την καρέκλα στην ανάλογη θέση. Αφήστε το παιδί να το ακολουθήσει και αν δείτε να το ξεχνά υπενθυμίστε το.

– Αναφορικά με τις δραστηριότητες εκτός σχολείου πολλοί γονείς σκέφτονται να στείλουν τα παιδιά για εκμάθηση ξένων γλωσσών, μουσικών οργάνων, αθλημάτων. Μην ξεχνάμε ότι το παιδί αυτό που χρειάζεται είναι ξεκούραση και εκφόρτιση από το άγχος των τόσων υποχρεώσεων συνήθως μέσω παιχνιδιού. Ρωτήστε το παιδί με τι θα ήθελε να ασχοληθεί προσπαθώντας να περιορίσετε τις δικές σας προσδοκίες ή (ανεκπλήρωτα) όνειρα για παράδειγμα, να μάθει πιάνο γιατί σας αρέσει η κλασική μουσική.

– Αποφύγετε να ζητήσετε από το παιδί να ξεκινήσει το διάβασμα μόλις επιστρέψει από το σχολείο ή μετά από το παιχνίδι καθώς αυτό το διάστημα είναι για ξεκούραση ή για να ενισχύσετε την ποιοτική επικοινωνία με το παιδί σας μέσω συζήτησης (μοίρασμα σκέψεων και συναισθημάτων της ημέρας).

– Βοηθητικό είναι να ξεκινήσει το παιδί να διαβάζει τα πιο δύσκολα μαθήματα στην αρχή και να μην τα αφήσει στο τέλος που θα είναι πιο κουρασμένο.

– Αντίστοιχα, μπορεί να διαβάσει πρώτα αυτά που βαριέται ή που του προξενούν μειωμένο ενδιαφέρον ώστε να κινητοποιείται στη συνέχεια να διαβάσει και αυτά που του αρέσουν περισσότερο.

–  Μην ξεχνά τα μικρά και συχνά διαλλείματα ακόμη και αν δεν νιώθει ιδιαίτερα κουρασμένο.

– Αν το δυσκολεύουν τα θεωρητικά μαθήματα (όπως, ιστορία) προτείνετε εναλλαγή με πρακτικά μαθήματα (όπως, μαθηματικά). Στα θεωρητικά θα το βοηθήσει αρκετά να του δείξετε τρόπους εκμάθησης όπως, να δίνει μια κεντρική ιδέα – τίτλο, λέξεις – κλειδιά ή να υπογραμμίζει σημαντικά κομμάτια σε κάθε παράγραφο και γενικότερα να παρατηρεί εικόνες. Προτείνετε, επίσης, να κάνει μια επανάληψη το βράδυ πριν πάει για ύπνο. Αποφύγετε να είστε με ένα βιβλίο από πίσω του και να του διαβάζετε φωναχτά το μάθημα – αποτελεί και παθητική διαδικασία μάθησης αλλά του δίνει την εικόνα ότι δεν μπορεί να το κάνει μόνο του.

– Περιορίστε ή αποφύγετε όσο είναι εφικτό να απευθύνεστε στο παιδί χρησιμοποιώντας προστακτική (όπως, γράψε, διάβασε) και επιλέξτε να το παρακινήσετε με εκφράσεις όπως, έλα να διαβάσεις τώρα που είσαι ξεκούραστος.

– Αντίστοιχα, όταν εξαντλούνται τα αποθέματα υπομονής σας μην απειλείτε το παιδί  «αν δεν διαβάσεις τα μαθήματά σου δεν θα βγεις για παιχνίδι» αλλά πείτε του «όταν τελειώσεις τα μαθήματά σου μπορείς να πας για παιχνίδι».

– Να θυμάστε να ενισχύετε την προσπάθεια που κάνει.

– Για να επιτευχθούν τα προηγούμενα και να ενισχυθεί η ικανότητα μελέτης είναι απαραίτητα δυο ακόμη στοιχεία: μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή (τρίωρα γεύματα, τριάδες γευμάτων [ενδεικτικά: α) ζωική (όπως, κοτόπουλο, γάλα, γιαούρτι), β) αμυλώδη (δημητριακά, πατάτα, ξηροί καρποί) και γ) φρέσκια (φρούτο, χυμός) τροφή] και επαρκής ύπνος (περίπου 8 ώρες).

ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ

«Αν το παιδί δεν μπορεί να μάθει με τον τρόπο που το διδάσκουμε, τότε πρέπει να το διδάξουμε με τον τρόπο που μπορεί να μάθει» Maria Montessori

πηγή

Τελετή Αγιασμού για την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2017-2018

Το πρώτο κουδούνι χτύπησε….

Το πρώτο κουδούνι για τη φετινή σχολική χρονιά χτύπησε στο σχολείο μας τη Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου 2017 όπου και τελέστηκε ο καθιερωμένος αγιασμός στο προαύλιο του σχολείου μας χοροστατούντος του Οσιολογιότατου Ιερομόναχου π. Χρυσόστομου.

Χαιρετισμό στους μαθητές, στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς απηύθυνε και ο Αντιδήμαρχος  Διοικητικών, Οικονομικών Υπηρεσιών & Δημοτικής Αστυνομίας, κ. Ηλίας Καλανταρίδης ο οποίος μας έκανε την τιμή να παρευρεθεί στην τελετή του Αγιασμού.

Ο διευθυντής και όλο το διδακτικό προσωπικό υποδεχθήκαμε ξανά πίσω τους μαθητές μας και καλωσορίσαμε τα «πρωτάκια» μας που είναι τα νεότερα μέλη του σχολείου μας.

Ευχόμαστε σε όλους καλή και δημιουργική χρονιά με δύναμη και υγεία!!!

Σαν σήμερα... Η σφαγή του Διστόμου

Ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα των Ναζί στην κατεχόμενη Ελλάδα 
(B΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)

Το πρωί της 10ης Ιουνίου 1944 γερμανική στρατιωτική φάλαγγα των Ες-Ες ξεκίνησε από τη Λιβαδειά για την Αράχωβα, με σκοπό την εκκαθάριση της περιοχής από τις αντάρτικες δυνάμεις. Στο Δίστομο ενώθηκε με άλλη γερμανική ομάδα που είχε ξεκινήσει από την Άμφισσα και προχώρησαν προς το Στείρι. Οι κάτοικοι έλαβαν εντολή να μην απομακρυνθούν από το χωριό, μέχρι την επιστροφή των γερμανικών δυνάμεων.

Στη θέση Καταβόθρα οι Γερμανοί δέχθηκαν επίθεση από αντάρτες του ΕΛΑΣ. Μετά από σύντομη, αλλά σφοδρή μάχη, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης 15 νεκρούς και άλλους τόσους τραυματίες. Οι γερμανικές απώλειες ανήλθαν σε 6 νεκρούς και 15 τραυματίες.

Οι Γερμανοί απέδωσαν την επίθεση του ΕΛΑΣ σε ειδοποίηση των κατοίκων του Διστόμου και επέστρεψαν στο χωριό για να εκδικηθούν. Με διαταγή του διοικητή τους, υπολοχαγού Χανς Ζάμπελ, το Δίστομο πυρπολήθηκε και 218 κάτοικοι (114 γυναίκες και 104 άνδρες) εκτελέστηκαν απάνθρωπα. Μεταξύ των νεκρών, 45 παιδιά και έφηβοι και 20 βρέφη.

Η πρωτοφανής θηριωδία έγινε αμέσως γνωστή μέσω του BBC στο εξωτερικό και προκάλεσε την κατακραυγή της διεθνούς κοινής γνώμης. Η Γερμανική Διοίκηση της Αθήνας επέρριψε την ευθύνη αποκλειστικά στους κατοίκους του Διστόμου, επειδή, όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή της, δεν συμμορφώθηκαν με τις στρατιωτικές εντολές.

Μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, το Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου μπόρεσε να ανακαλύψει τον υπεύθυνο της Σφαγής, Χανς Ζάμπελ, ο οποίος είχε καταφύγει στο Παρίσι και είχε συλληφθεί. Οι γαλλικές αρχές τον παρέδωσαν στις ελληνικές, οι οποίες τον προφυλάκισαν.

Τον Αύγουστο του 1949 ομολόγησε την έκταση των γερμανικών θηριωδιών στο Δίστομο, αλλά δικαιολογήθηκε ότι εκτελούσε διαταγές ανωτέρων του. Κατά τη διάρκεια της προφυλάκισής του, ο Ζάμπελ εκδόθηκε προσωρινά στη Δυτική Γερμανία για άλλη υπόθεση, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του.

πηγή

Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Σαν σήμερα…29 Μαΐου 1453

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μόνο κατ' όνομα υπήρχε τις παραμονές της Άλωσης. Ήταν περιορισμένη, κυρίως, στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη και σε κάποιες σκόρπιες περιοχές, όπως το Δεσποτάτο του Μυστρά. Οι θρησκευτικές έριδες, οι εμφύλιες διαμάχες, οι σταυροφορίες, η επικράτηση του φεουδαρχισμού και η εμφάνιση πολλών και επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της είχαν καταστήσει την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία ένα «φάντασμα» του ένδοξου παρελθόντος της.

Το Βυζάντιο σε εκείνη την κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του με την οθωμανική λαίλαπα προ των πυλών του, δεν μπορούσε να ελπίζει παρά μόνο στη βοήθεια της καθολικής Ευρώπης, η οποία όμως ήταν μισητή στους κατοίκους της Κωνσταντινούλης. Η ύπαρξη «Ενωτικών» και «Ανθενωτικών» δίχαζε τους Βυζαντινούς. Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε μια απέλπιδα προσπάθεια, στέλνοντας πρεσβεία στον πάπα Νικόλαο Ε' για να ζητήσει βοήθεια. Ο Πάπας έβαλε και πάλι ως όρο την Ένωση των Εκκλησιών, αλλά αποδέχθηκε το αίτημα του αυτοκράτορα να στείλει στην Κωνσταντινούπολη ιερείς, προκειμένου να πείσουν τον λαό για την αναγκαιότητα της Ένωσης.

Οι απεσταλμένοι του Πάπα, καρδινάλιος Ισίδωρος και ο αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης Λεονάρδος, λειτούργησαν στην Αγία Σοφία, προκαλώντας την αντίδραση του κόσμου, που ξεχύθηκε στους δρόμους και γέμισε τις εκκλησίες, όπου λειτουργούσαν οι ανθενωτικοί με επικεφαλής τον μετέπειτα πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Το σύνθημα που κυριαρχούσε ήταν «Την γαρ Λατίνων ούτε βοήθειαν ούτε την ένωσιν χρήζομεν. Απέστω αφ' ημών η των αζύμων λατρεία».

Το μίσος για τους Λατίνους δεν απέρρεε μόνο από δογματικούς λόγους. Η λαϊκή ψυχή δεν είχε ξεχάσει τη βαρβαρότητα που επέδειξαν οι Σταυροφόροι στην Πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ενώ αντιδρούσε στην οικονομική διείσδυση της Βενετίας και της Γένουας, που είχε φέρει στα πρόθυρα εξαθλίωσης τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας, αλλά και στην καταπίεση των ορθοδόξων στις περιοχές, όπου κυριαρχούσαν οι καθολικοί.

Αντίθετα, οι Οθωμανοί φαίνεται ότι συμπεριφέρονταν καλύτερα προς τους χριστιανούς. Πολλοί χριστιανοί είχαν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση, ακόμη και στο στράτευμα, ενώ κυριαρχούσαν στο εμπόριο. Οι χωρικοί πλήρωναν λιγότερους φόρους και ζούσαν με ασφάλεια. Έτσι, στην Κωνσταντινούπολη είχε σχηματισθεί μία μερίδα που διέκειτο ευνοϊκά προς τους Οθωμανούς. Την παράταξη αυτή εξέφραζε ο Λουκάς Νοταράς με τη φράση «Κρειττότερον εστίν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν».

Από τις αρχές του 1453 ο Μωάμεθ προετοιμαζόταν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Με έδρα την Ανδριανούπολη συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών και ναυτικό 400 πλοίων. Ξεχώριζε το πυροβολικό του, που ήταν ό,τι πιο σύγχρονο για εκείνη την εποχή και ιδιαίτερα το τεράστιο πολιορκητικό κανόνι, που είχαν φτιάξει Σάξωνες τεχνίτες. Στις 7 Απριλίου, ο σουλτάνος έστησε τη σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και κήρυξε επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

Ο αγώνας ήταν άνισος για τους Βυζαντινούς, που είχαν να αντιπαρατάξουν μόλις 7.000 άνδρες, οι 2000 από τους οποίους μισθοφόροι, κυρίως Ενετοί και Γενουάτες, ενώ στην Πόλη είχαν απομείνει περίπου 50.000 κάτοικοι με προβλήματα επισιτισμού. Η Βασιλεύουσα περιβαλλόταν από ξηράς με διπλό τείχος και τάφρο. Το τείχος αυτό, που επί 1000 χρόνια είχε βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αποκρούσει νικηφόρα όλες τις επιθέσεις των εχθρών της, τώρα ήταν έρμαιο του πυροβολικού του σουλτάνου, που από τις 12 Απριλίου άρχισε καθημερινούς κανονιοβολισμούς.

Οι Τούρκοι προσπάθησαν πολλές φορές να σπάσουν την αλυσίδα που έφραζε τον Κεράτιο κόλπο και προστάτευε την ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Στις 20 Απριλίου ένας στολίσκος με εφόδια υπό τον πλοίαρχο Φλαντανελλά κατορθώνει να διασπάσει τον τουρκικό κλοιό μετά από φοβερή ναυμαχία και να εισέλθει στον Κεράτιο, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των πολιορκούμενων.

Ο Μωάμεθ κατάλαβε αμέσως ότι μόνο το πυροβολικό του δεν έφθανε για την εκπόρθηση της Πόλης, εφόσον παρέμεινε απρόσβλητος ο Κεράτιος. Με τη βοήθεια ενός ιταλού μηχανικού κατασκεύασε δίολκο και τη νύχτα της 21ης προς την 22α Απριλίου, 70 περίπου πλοία σύρθηκαν από τον Βόσπορο προς τον Κεράτιο. Η κατάσταση για τους πολιορκούμενους έγινε πλέον απελπιστική, καθώς έπρεπε να αποσπάσουν δυνάμεις από τα τείχη για να προστατεύσουν την Πόλη από την πλευρά του Κεράτιου, όπου δεν υπήρχαν τείχη.

Η τελική έφοδος των Οθωμανών έγινε το πρωί της 29ης Μαΐου 1453. Κατά χιλιάδες οι στρατιώτες του Μωάμεθ εφόρμησαν στη σχεδόν ανυπεράσπιστη πόλη και την κατέλαβαν μέσα σε λίγες ώρες. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που νωρίτερα απέκρουσε με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Αφού έσφαξαν τους υπερασπιστές της Πόλης, οι Οθωμανοί Τούρκοι προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και εξανδραποδισμούς. Το βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισήλθε πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσευχήθηκε στον Αλλάχ «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», όπως αναφέρουν οι χρονικογράφοι της εποχής.

πηγή

Ένας ασυμβίβαστος σκύλος - Τρία χρόνια χωρίς τον Λουκάνικο

Αφιέρωμα 

Προστάτευε τους φίλους του στις διαδηλώσεις, αλλά η υγεία του επιβαρύνθηκε σοβαρά απ’ τα δακρυγόνα.

Ένα αφιέρωμα στον πιο αναγνωρίσιμο σκύλο της Ελλάδας. Τον Λουκάνικο! H ταινία των μαθητών του 1ου ΕΠΑΛ και 1ου Ε.Κ. ΑΡΓΟΥΣ βραβεύτηκε στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ κινηματογράφου Ολυμπίας - Camera Zizanio 2012.

Το πρόσωπο της χρονιάς του 2011, για τους συντάκτες του περιοδικού «TIME» είναι ο «ανώνυμος διαδηλωτής», ενώ ταυτόχρονα απονέμουν τον ειδικό τίτλο του «σκύλου της χρονιάς» στον δικό μας πρωταγωνιστή των διαδηλώσεων, .......τον Λουκάνικο!

Ομάδα έργου: Γεόγλου Τάσος, Γκιόνη Λόρεντς, Κίτος Γιώργος, Κουκιέλκα Ρέμι, Πουλής Παναγιώτης, Σινάνι Έρβιν, Σπινόπουλος Χρήστος, Χατζίνας Δημήτρης και Φώτης Μιχαηλίδης.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΖΟΣ

Παραγωγή Ηλεκτρονικός - Ηλεκτρολογικός τομέας 1ου ΕΠΑΛ ΑΡΓΟΥΣ.

Σαν σήμερα...

Η Γενοκτονία των Ποντίων

Ημέρα μνήμης για τον ελληνισμό η σημερινή αφού στις 19 Μαΐου του 1919 ξεκίνησε η γενοκτονία των Ποντίων που οδήγησε στον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και στον ξεριζωμό ακόμα περισσότερων.

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Faith in humanity

Απλοί καθημερινοί ήρωες

Βουτιά στη Μεσόγειο

Online Διαδραστική εφαρμογή

Το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (IFA) και το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS σχεδίασαν μια διαδραστική εφαρμογή για εκπαιδευτικούς σκοπούς με θέμα τη ζωή στη Μεσόγειο Θάλασσα καθώς και τις απειλές που θέτουν σε κίνδυνο τους οργανισμούς που ζουν μέσα σε αυτήν και όχι μόνο.

Γιορτή της Μητέρας

14 Μαΐου 2017